De stadsfoto’s van Edwin van Dijk

Zeist, 5 november 2024

We ontmoeten Edwin van Dijk bij ons op kantoor in Zeist.
Edwin is na ruim twee jaar samenwerking een goede bekende geworden.
Samen hebben we vele wanden in Nederland een persoonlijke touch gegeven d.m.v. één van zijn stadsfoto’s.

Wie staat er achter de lens?

Edwin van Dijk, 38 jaar en geboren en getogen in de wijk Overvecht te Utrecht. Na mijn opleiding toerisme, ben ik begonnen aan opleiding communicatie. Tijdens deze studie heb ik de passie voor fotografie ontdekt. Daar ben ik in aanraking gekomen met Photoshop, illustreren en de (andere) kijk op de o.a. de gebouwde omgeving. Om (eigen) afbeeldingen bij teksten te kunnen voegen in plaats van saaie stockfoto’s, ben ik een fotografie cursus gaan doen. 

Tijdens mijn werk in de evenementenbranche kwam ik veel in het buitenland. Op deze businesstrips ben ik in mijn vrije tijd gaan fotograferen om te oefenen. In het begin maakte ik foto’s die ikzelf vooral heel tof vond. Deze liet ik dan wel eens aan vrienden en familie zien en die zeiden dat ik daar meer mee moest gaan doen.

Wat was je eerste foto?

De eerste foto heb ik toevallig ook gemaakt op één van mijn reizen: de glazenwasser uit de Milaan collectie. Veel mensen vergelijken die met ’the falling man’ van Richard Drew. Het abstracte tegen een minimalistische achtergrond maakt de foto. Bij dit soort foto’s zie je hoe nietig de mens is ten opzichte van wat wij gebouwd hebben.

Welk verhaal wil je vertellen met je foto’s?

Mijn camera is de extensie van wat ik zie en in beeld wil brengen. Qua thema richt ik mij op architectuur. Ik wil mensen net even op een andere manier naar een gebouw of icoon laten kijken. Onder een invalshoek fotograferen die afwijkt van de ’toeristische’ hoek geeft gelijk een heel ander, en vind ik, mooier beeld.

Van hobbyfotograaf naar professional, wanneer was de omslag?

Vanuit fotografie in Europese steden ben ik meer Nederlandse steden gaan bezoeken. Door de mooiste plekjes te fotograferen in Amsterdam, Rotterdam en Utrecht kwam ik tot een mooie reeks eerste foto’s. De eerste werken die ik verkocht waren van de Erasmusbrug, het Damrak en de Domtoren. De kleurstelling van de Damrak is heel mooi. Het blijft geweldig dat iemand thuis iets heeft hangen wat jij hebt gemaakt! 

Een deel van de opbrengst gaat naar projecten in Overvecht, kun je daar iets meer over vertellen?

Ik geef graag terug aan de gemeenschap. Ik werk samen met Stichting : Durf te dromen. Dit is een actieve leerschool zie zich richt op de talentontwikkeling en de sociaal-emotionele ontwikkeling van leerlingen in Overvecht. De stichting organiseert activiteiten met sport en toekomstig beroepsoriëntatie. Ik help mee in de begeleiding van de jongeren door bijv. een groep mee te nemen in de wijk of de binnenstad om zelf foto’s te maken. Zo geef je het onbenutte talent de ruimte en vrijheid om zelf te ontdekken waar hun passie ligt. Daarnaast werk ik samen met: Jouw Utrecht. De kern van hun werk is contact leggen met jongeren. Wat willen ze, wat vinden ze leuk, wat hebben ze nog nodig. Om jongeren te stimuleren geef ik donaties in de vorm van beloningen, bijv. een ingelijste print van de Domtoren.

Hoe ben je hier mee begonnen?

Ik ben geboren en getogen in Utrecht. De wijk Overvecht is door de jaren heen veel veranderd. Van een nette en goede wijk naar een wijk die vandaag de dag niet meer goed bekend staat. Vanaf jongs af doe ik veel vrijwilligerswerk. Iets voor iemand anders kunnen betekenen. Ik roep zoveel mogelijk mensen op om, ook al is het maar één keer in het jaar, om wat te doen voor een ander. Zet een stap naar elkaar toe, zoek verbinding met elkaar. Dat is belangrijk, zeker in een maatschappij die aan het verharden is.

Wat is je persoonlijke favoriet?

De foto’s van Utrecht natuurlijk… maar dat komt ook omdat ik bevooroordeeld ben. Utrecht is mijn favoriete stad en ik ontdek nog altijd nieuwe en mooie dingen in de stad. Door rond te lopen in een stad en eens een zijstraat in te lopen waar je normaal voorbij loopt. Je ziet je zoveel meer! Ik kan iedereen aanraden dat eens te doen en te letten op de kleine details in de gevels, de kunstwerken en de mensen. Die laatste maken de stad!

En qua vakantieherinnering?

Dan is Florence mijn favoriet. De foto’s die ik daar heb gemaakt dateren uit de Corona periode. Het was een apocalyptische gewaarwording om de stad zo leeg te zien.De Ponte Vecchio was vrijwel leeg, waar normaliter duizenden toeristen over heen lopen. In die week heb ik denk ik de echte Florence Vibe gevoeld. Dat was ook gelijk een mooie titel voor de foto van Florence.

Wat zijn je toekomstplannen?

Ik zal het heel gaaf vinden om op andere tijdstippen te fotograferen. Met nachtfotografie krijg je een volledige andere sfeer van de stad in beeld. 

Ik ben al heel blij met samenwerkingen met o.a. Kunst in Kaart en IXXI, waar een deel van mijn collectie verkrijgbaar is. Komend jaar zal ik graag meer samenwerkingen aan willen gaan. Denk aan kunstenaars die een invulling kunnen geven aan de witruimten bij de kerken & torens collectie die ik in hun stad heb gemaakt.

Als laatste lijkt mij heel mooi om verschillende fotoseries te doen. Denk aan een drieluik van Utrecht: De Domtoren, de Oude Gracht en de Neude. Zo kan een klant direct een ‘Utrecht muur’ maken en help ik d.m.v. de samenstelling met de perfecte compositie en kleurcombinaties.