De fotografie van Jacobien de Korte

Ik woon en werk zowel in de Randstad als op de Veluwe. Ik heb grafische vormgeving gestudeerd aan de Willem de Kooning Academie in Rotterdam. Mijn werk bestaat niet alleen uit fotografie – ook schilderen, vormgeving en compositie spelen een belangrijke rol.

Op het einde van de lagere school kreeg ik van mijn vader zijn oude camera. Vanaf dat moment was ik “verkocht”. Ik heb altijd een liefde gehad voor architectuur en vormgeving, en die twee werelden komen voor mij perfect samen. Dankzij mijn ontwerp achtergrond kan ik het beeld dat ik in mijn hoofd heb, vormgeven. Of dat nu via fotografie is, of op een doek. Ik voel mij dan ook geen fotograaf of grafisch vormgever, maar een beeldend kunstenaar. In mijn schilderijen zijn mijn eigen foto’s mijn inspiratie bron. Ik kies wat ik wil laten zien, laat elementen verdwijnen en maak aanpassingen.

Wat ik bijv. In Photoshop kan doen, doe ik met verf. Dat proces: van foto naar schilderij, geeft mij ruimte om verder te gaan dan wat ik in eerste instantie heb vastgelegd. Daar ontstaat iets nieuws. En juist dat vind ik spannend en interessant.

Ik heb een tijd gewerkt met een architectenbureau, en daar is de combinatie met fotografie eigenlijk vanzelf ontstaan. In die periode ontstond de drang om in een ontwerp, tekst en beeld te integreren. Bij bijv. een opdracht voor een nieuw terras dacht ik al snel: hoe kan ik het verhaal van dit project visueel vertellen? Ik merkte dat ik niet alleen wilde denken vanuit een toegepaste invalshoek, maar ook vanuit een beeldende benadering. Verder wil ik geen standaard foto’s maken, maar meer de inhoudelijke kant benaderen. Wat voel je in een ruimte? Wat zegt een gebouw, een lijnenspel, een leegte? Niet alleen uit een toegepaste hoek denken, maar ook vanuit de beeldende kant. Dat is waarnaar ik zoek. Een benadering vanuit een concept is ook een methode.

Het zelf printen van mijn foto’s is vandaag de dag een belangrijk onderdeel van het visualiseren van mijn digitale beelden. Het kiezen van het juiste fine art papier en het printen zelf, geeft mij het ouderwetse doka- gevoel.

Ik heb niet echt een specifieke inspiratiebron. Mijn stijl is vanuit mijzelf ontstaan, en daardoor misschien wat trager gegroeid, maar wel authentiek.

Mensen vergelijken mijn werk soms met dat van Edward Hopper of Erwin Olaf. Hopper was een Amerikaans realist, maar zijn schilderijen gaan veel verder dan realisme – ze ademen stilte, isolement, introspectie. Dat spreekt me aan. Fotografie is voor mij een manier om te communiceren. Het heeft me sociaal gevormd. Het denken in beelden is inmiddels een tweede natuur geworden.

Ik fotografeer met een Canon EOS 6D Mark II camera. Het is een full frame camera met een objectief die precies de sfeer weet te vangen die ik wil overbrengen. Hij is -voor een spiegelreflexcamera redelijk licht en compact, iets wat ik steeds belangrijker ga vinden.

Op dit moment werk ik aan een project waarin één of twee personen te zien zijn in een wit/zwarte ruimte. Een deel van het beeld wil ik bewust omzetten naar zwart-wit, om zo extra spanning en een verhaal te creëren. Binnenkort komt daar meer over op mijn website.

Wat zijn je toekomstplannen?

Voor kunst in Kaart denk ik aan het fotograferen van architectuur en steden, met een compositie die herkenbaar is in mijn werk. Deze zullen perfect passen bij Kunst in Kaart, so stay tuned!